Coni
Sità piemontèisa d'apopré 50.000 abitant. A l'é capleu dl'omònima provinsa, stranomà "la Granda".
A deuv sò nòm a soa forma: cola d'un cun-i. Ël cugn a l'é batì dai fium Stura 'd Demont e Gess ch'a confluisso ant ël cò dla sità.
Geografìa
A deuv sò nòm a soa forma: cola d'un cun-i. Ël cugn a l'é batì dai fium Stura 'd Demont e Gess ch'a confluisso ant ël cò dla sità. La part pi veja dla sità as trova an cò al cugn, pi as slontana dal cò, pi a l'é na zòna 'd nuviss batiment.
Coni a l'é nassùa dël 1198 tanme lìbera comun-a da arfugià dël Monfrà, d'Ast e 'd Salusse; a l'han seguitaje tant Lombard apress che 'l Barbarossa a l'ha dësblà Milan.
Angiò
La sità, senté 'l tratà 'd Pignans, dël 1254 a l'é butasse sota la protession dla dinastìa fransèisa dj'Angiò, an ij domini 'd costi an Italia e an batend la Contà dël Piemont.
Savòja
Coni, ansem a la Contà dël Piemont a son stàit dësbaratà da j'Angiò ai Savòja dël 1382, an cambi dël sostegn dël Cont Verd ant la conquista 'd Nàpoli: fàit ch'a costërà la vita al cont a Campobasso.
Ël pì arnomà a l'é ëvnì dël 1744, durant la guèra 'd sucession austrìaca, cand general Baron Litron a l'é riessù a difende la sità da 49.000 trupe ëspagneule.
Stòria
FondassionConi, ansem a la Contà dël Piemont a son stàit dësbaratà da j'Angiò ai Savòja dël 1382, an cambi dël sostegn dël Cont Verd ant la conquista 'd Nàpoli: fàit ch'a costërà la vita al cont a Campobasso.
La sità sota ij Savòja a l'é passà da esse crosiera 'd comersi tra Milan e la Fransa a sità militara e fortificà.
Sità dij 7 assedi
Commenti
Posta un commento