Facino Cane

Nassù dël 1360 a Casal Monfrà a l'é stàit un marsenari, comandant d'armà e un nòbil. A l'era part dël branch pi povr dla famija.

A l'é stàit al sòld djë Scalìger ëd Veron-a, arestà e peuj assoldà dai nèmis Da Carrara 'd Padoa, peuj a l'é passà al Monfrà e an finitiva ai Viscont ëd Milan.

Soe riussìe a l'han përmëttuje 'd vnì lë sgnor ëd diferent leu dl'Italia nòrd ossidental, tanme: Lissandria, Noara, Vërsèj, Torton-a, Valensa, Vigévan, Mortara, Còm, Vares, Pavìa e Piacensa.

A l'era stranomà 'l terìbil për soa violensa, determinassion e ch'a l'era tëmù findi dai sò superior. A sërcava tavòta 'd vagné tere ò sòld durant soe campagne.
A preferìa j'atach lest contra 'l nemis, an frapandje an copendje a l'amprovis.

Durant l'assedi 'd Bérgam për ij Viscont, a l'ha stensù la gota, maladìa ch'a sarà càusa 'd soa mòrt a Pavìa dontré di dòp; dël 1412.

Commenti

Element pi lesù

Piemontèis d'Argentin-a

Turin

Tuchinagi